Blogger Widgets

Κυριακή, 5 Ιανουαρίου 2014

φύλλο εργασίας στην νεοελληνική γλώσσα β΄ γυμνασίου

  ενότητα  - το σχολείο στο χρόνο

ΚΕΙΜΕΝΟ : Νίκος Καζαντζάκης, Αναφορά στον Γκρέκο



Στην Τρίτη Τάξη ο Περίανδρος Κρασάκης. Ποιος ανέσπλαχνος νουνός έδωκε τ’ όνομα του άγριου τύραννου της Κόρινθος στον καχεκτικό αυτό ανθρωπάκο, με το αψηλό σκληρό κολάρο για να μη φαίνουνται οι σκρόφουλες στο λαιμό του, με τα λιγνά σαν του τζίτζικα ποδαράκια, με το άσπρο μαντιλάκι πάντα στο στόμα, να φτύνει, να φτύνει και να κόβεται η πνοή του; Αυτός είχε μανία με την καθαριότητα· κάθε μέρα επιθεωρούσε τα χέρια μας, τ’ αυτιά μας, τη μύτη, τα δόντια, τα νύχια. Δεν έδερνε αυτός, δεν παρακαλούσε, μα κουνούσε τη χοντρή, γεμάτη σπυριά κεφάλα του.

– Ζώα, μας φώναζε, γουρούνια, αν δεν πλένεστε κάθε μέρα με σαπούνι, δε θα γίνετε ποτέ σας ανθρώποι. Τι θα πει, μαθές, άνθρωπος; Αυτός που πλένεται με σαπούνι. Το μυαλό δε φτάνει, κακομοίρηδες, χρειάζεται και σαπούνι. Πώς θα παρουσιαστείτε στον Θεό με τέτοια χέρια; Πηγαίνετε έξω στην αυλή να πλυθείτε!

Ώρες μας έπαιρνε τ’ αυτιά ποια φωνήεντα είναι μακρά, ποια βραχέα και τι τόνο να βάλουμε, οξεία ή περισπωμένη· κι εμείς ακούγαμε τις φωνές στο δρόμο, τους μανάβηδες, τους κουλουρτζήδες, τα γαϊδουράκια που γκάριζαν και τις γειτόνισσες που γελούσαν, και περιμέναμε πότε να χτυπήσει το κουδούνι, να γλιτώσουμε. Κοιτάζαμε το δάσκαλο να ιδρώνει απάνω στην έδρα, να λέει, να ξαναλέει και να θέλει να καρφώσει στο μυαλό μας τη γραμματική, μα ο νους μας ήταν έξω στον ήλιο και στον πετροπόλεμο· γιατί πολύ αγαπούσαμε τον πετροπόλεμο και συχνά πηγαίναμε στο σκολειό με το κεφάλι σπασμένο.

Μια μέρα, ήταν άνοιξη, χαρά Θεού, τα παράθυρα ήταν ανοιχτά κι έμπαινε η μυρωδιά από μιαν ανθισμένη μανταρινιά στο αντικρινό σπίτι· το μυαλό μας είχε γίνει κι αυτό ανθισμένη μανταρινιά και δεν μπορούσαμε πια ν’ ακούμε για οξείες και περισπωμένες. Κι ίσια ίσια ένα πουλί είχε καθίσει στο πλατάνι της αυλής του σκολειού και κελαηδούσε. Τότε πια ένας μαθητής, χλωμός, κοκκινομάλλης, πού ’χε έρθει εφέτο από το χωριό, Νικολιό τον έλεγαν, δε βάσταξε, σήκωσε το δάχτυλο:

– Σώπα, δάσκαλε, φώναξε· σώπα, δάσκαλε, ν’ ακούσουμε το πουλί!


ΘΕΜΑΤΑ


α) Ποιες είναι οι παιδαγωγικές αντιλήψεις του δασκάλου;

β) Να δώσετε από έναν πλαγιότιτλο σε κάθε παράγραφο του κειμένου. γ) Να συμπληρώσετε τον πίνακα.
ρήμα
διάθεση
μεταβατικό
αντικείμενο
αμετάβατο
πλένεται
 
 
 
γκάριζαν
 
 
 
να θέλει
 
 
 
αγαπούσαμε
 
 
 
πηγαίναμε
 
 
 
δ) Να γράψετε από ένα επίθετο που ταιριάζει στα  ουσιαστικά του πλαισίου και να σχηματίσετε προτάσεις με τα ονοματικά σύνολα.

δάσκαλος, μαθητής, σχολείο, εκπαίδευση, μάθημα
ε) Πώς φαντάζεστε το σχολείο του μέλλοντος; Γράψτε ένα αφηγηματικό κείμενο για μια ημέρα σας στο σχολείο της φαντασίας σας.
  



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου