Blogger Widgets

Κυριακή, 8 Ιουνίου 2014

Γιώργος Σαραντάρης

«ΤΡΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ»


φυγε ζωή μας φυγαν πουλι π᾿ τν παλάμη το Θεο;

Τράβηξαν τουφεκις ν τ σκοτώσουν
ζωή μας γινε ραιότερη
Τόσο πο
μοιάζει μ στρο ταν τν κοιτάξω
Κα
δν μπορ ν τν κατεβάσω στ γιαλ
κα
ν τν κάμω πλοο

περιστέρι τς ψυχς πήγαινε στ καλ
Πήγαινε τώρα μ
τ μελτέμι
Κα
φίλησέ μου σα μαργαριτάρια συναντήσεις
ν δν μ βλέπεις μ φοβσαι θ γιορτάζω μαζί σου
Στ
ταξίδι μας θ σηκώσουμε τ νερ τς θάλασσας
Ν
ελογήσουν ,τι γαπήσαμε κα ,τι δν ξεχνμε πι

Σ περιβόλι ραξε τ περιστέρι
Σ
περιβόλι ραξε ψυχή μου
Λοιπ
ν θυμμαι τώρα τ καλοκαρι τς ζως μου
Σ
ν ν σουνα σ μόνη νοιξη τς γς
Σ
ντικρίζω μέρα τς γέννησής μου.
[…]
ποιος φέρνει τ θάλασσα στν γκαλιά του
Ε
ναι σ ν μν ποφέρει π βάρος
Ε
ναι σ ν μ ντρέπεται πο πηγαίνει μ τν γέρα
Ε
ναι σ ν κρατάει λάκερη τ γ μέσα στ βλέμμα
Ν
τραγουδάει μέσα στ νύχτα
Κα
ν το γίνεται νύχτα μητέρα
Ν
τραγουδάει μέσα στν λιο
Κα
ν᾿ γαπάει μία γυνακα
Πο
τ νομίζει βρέφος
Ν
τραγουδάει μέσα στν νεμο
Κι
τσι ν χάνει κα ν κερδίζει τ φωνή του

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου