Blogger Widgets

Δευτέρα, 22 Φεβρουαρίου 2016

Λορέντζος Μαβίλης, Στην Πατρίδα



Πατρίδα, σν τν λιο σου λιος λλο δ λάμπει.
Π
ς ες τ φς του λαχταρον θάλασσα κι ο κάμποι,
π
ς λουλουδίζουν τ βουνά, τ δάσ᾿, ο λαγκαδις
στέρνοντάς του θυμίαμα μυριάδες μυρωδιές!
φρολογον ο ρεματις κα λαχταρίζ᾿ λίμνη,
χίλιες πουλι
ν λαλις χον, τς μορφις του μνοι,
σ
᾿ πειρ᾿ στράφτουν χρώματα παντο λογς λογς
τ
᾿ γέρα τ πετούμενα τ σερπετ τς γς.
Κι α
τς σηκώνει τ᾿ λαφρ τς καταχνις μαγνάδι,
κι
κάθε στάλ᾿ π δροσι γυαλίζει σν πετράδι,
κάθε
χτίδα του σκορπ μ τν ναλαμπ
χαρά, ζω
κα δύναμη κι λπίδα που κι ν μπε.

Φαντάζεις σν τν λιο σου κι σύ, καλ πατρίδα,
κα
μάγια σν τά μάγια σου στν κόσμο λλο δν εδα.
γ σου εναι παράδεισος, κι αώνια γαλανς
γύρω σου καθρεφτίζεται στ
πέλαγ᾿ ορανός.
Κι ο
νύχτες σου μ τ᾿ στρα τους, μ τ γαλάζια πάστρα,
μ
τ᾿ ηδονολαλήματα, τρεμάμενα σν τ᾿ στρα,
μ
τ φεγγάρι πο περν, σν τ᾿ νειρο ετυχίας
στ
μέση τς πέραντης οράνιας συχίας.
Ο
νύχτες σου δροσοβολον χιλιόπλουμα λουλούδια
κα
στν παιδιν σου τς καρδις μάραντα τραγούδια,
σταλάζουνε στ
σπλάγχνα τους θεράπειο λησμονις,
λευτερις γάλλιαση κα μίσος τυραννις.

Μάγεμ᾿ σημούφαντο, φς μαργαριταρένιο,
λιώνονται σ
᾿ να χάραμα ξανθό, μαλαματένιο.
Γιομάτος μόσχους κα
δροσις Ζέφυρος τερπν
μέσ
᾿ π᾿ γάπης φαντασις τ πλάσματα ξυπν.
Κι
νάμεσα στ χρώματ᾿ π χίλια οράνια τόξα,
προβαίνει πάλ
᾿ λιος ες λη του τ δόξα.
Καί, σ
ν το μεγαλείου σου σύμβολο φωτεινό,
ως τ χρυσ βασίλεμα λάμπει στν ορανό.
λλάς, τ μεγαλεο σου βασίλεμα δν χει,
κα
δίχως γνέφια τος καιρος δόξα σου διατρέχει.
σες φορς λιος σου ν σ φωτίσει ρθε,
θ
ν σ βρε πεντάμορφη, στεφανωμένη ρθή.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου