Blogger Widgets

Κυριακή, 1 Ιουλίου 2018

Καλό μήνα!!!

πηγή

πηγή

Φ. Γκ. Λόρκα - Μπαλάντα μιας μέρας του Ιουλίου


“Ασημένια κουδουνάκια αντηχούν/ στο λαιμό των βοδιών.
Πού πας, ομορφούλα μου,/ Χιονούλα και ήλιε;
Πάω στις μαργαρίτες/ του πράσινου λιβαδιού.
Δε φοβάσαι/ που αλαργεύεις μόνη;
Ούτε ο ερωδιός ούτε ο ίσκιος/ φοβίζουν τον έρωτα.
Τον ήλιο να φοβάσαι, ομορφούλα μου,/ χιονάτη κόρη.
Έχει φύγει η καρδιά μου,/ για πάντα.
Ποια είσαι, λευκή κόρη,/ κι από πού έρχεσαι;
Γυρίζω από τους έρωτες/ κι από τις κρήνες.
Ασημένια κουδουνάκια αντηχούν/ στο λαιμό των βοδιών.
Τι έχεις στα χείλη σου/ που τα φλογίζει;
Το άστρο του καλού μου/ που ζει και πεθαίνει.
Τι έχεις στο στήθος σου/ λεπτό κι ωραίο;
Το σπαθί του καλού μου/ που ζει και πεθαίνει.
Τι λεν τα μαύρα μάτια σου,/ σοβαρό και βαθύ;
Τη σκληρή απελπισιά μου/ που πάντα πληγώνει.
Γιατί φοράς μαύρο/ του θανάτου μανδύα;
Αλίμονο, είμαι θλιμμένη/ κι άκληρη χήρα,
του κόντε της Δάφνης/ της Ροδοδάφνης.
Αφού κανέναν δεν αγαπάς,/ τι ψάχνεις εδώ;
Το σώμα του όμορφου κόντε μου/ της Ροδοδάφνης.
Ψάχνεις λοιπόν τον έρωτα να βρεις/ άπιστη χήρα;
Σου εύχομαι να τον βρεις.
Τα άστρα του ουρανού/ είναι οι πόθοι μου,
σ’ αυτά θα βρω τον εραστή μου/ που ζει και πεθαίνει.
Αναπαύεται μες στο νερό,/ χιονάτη κόρη
σκεπασμένος με νοσταλγίες/ κι άσπρα γαρίφαλα.
Αχ, ιππότη περιπλανώμενε/ στα κυπαρίσσια,
μια νύχτα φεγγαρόφωτη/ σου χαρίζει η ψυχή μου.
Ω, Ίσις ονειροπαρμένη!/ Κόρη δίχως γλύκα,
με στόματα παιδιών/ λέει τις ιστορίες της.
Την καρδιά μου σου δίνω./ Μια καρδιά ήρεμη
πληγωμένη από το βλέμμα/ των γυναικών.
Γενναίε ιππότη,/ ο Θεός μαζί σου.
Πάω να βρω τον κόντε/ της Ροδοδάφνης.
Αντίο, δέσποινα μου,/ κοιμισμένο ρόδο,
εσύ πας στον έρωτα/ κι εγώ πάω στο θάνατο.
Ασημένια κουδουνάκια αντηχούν/ στο λαιμό των βοδιών.
Η καρδιά μου αιμορραγεί,/ κόκκινη κρήνη”.

(Φ. Γκ. Λόρκα, Ποιητικά άπαντα, εκδ. Εκάτη)

πηγή

Κυριακή, 24 Ιουνίου 2018

άγνωστο κείμενο Β' Λυκειου


Κείμενο : Λυσίας, Υπέρ των Αριστοφάνους χρημάτων προς δημόσιον, 60 – 62 


Εισαγωγικό σημείωμα

Ο Αριστοφάνης έπεισε τους Αθηναίους να εκστρατεύσουν προς βοήθεια του βασιλιά της Κύπρου Ευαγόρα, που πολεμούσε εναντίον των Περσών (390 π.Χ.). Ύστερα από την αποτυχία του εγχειρήματος, θανατώθηκε χωρίς δίκη και προτάθηκε η δήμευση της περιουσίας του. Ωστόσο, μετά την απογραφή της, κάποιοι τη θεώρησαν μικρή, κατηγορώντας τους συγγενείς του και κυρίως αυτόν που είχε πλέον την ευθύνη για τη διαχείρισή της, τον πατέρα του ομιλητή και πεθερό του Αριστοφάνη, για υπεξαίρεση μέρους της. Ο ομιλητής θα προσπαθήσει να υπερασπιστεί την τιμή της οικογένειας και κυρίως να τιμήσει τη μνήμη του πατέρα του, που είχε στο μεταξύ πεθάνει, και να αποδείξει ότι, όταν πέθανε ο Αριστοφάνης, η περιουσία του δεν ξεπερνούσε τα τέσσερα τάλαντα.

Το ήθος του ομιλητή και του πατέρα του – πίλογος: Ανακεφαλαίωση και έκκληση για μια δίκαιη απόφαση

Ο ομιλητής προσπάθησε να αποδείξει ότι ο πατέρας του, διαχειριστής της περιουσίας του Αριστοφάνη, δεν είχε υπεξαιρέσει κάποιο τμήμα της, όπως ισχυρίζονταν οι αντίδικοι, διότι, όταν πέθανε ο Αριστοφάνης, η περιουσία του δεν ξεπερνούσε τα τέσσερα τάλαντα. Στην πίστιν του λόγου του ο ομιλητής κατέφυγε σε πληθώρα παραδειγμάτων, για να δείξει ότι σε πολλές περιπτώσεις οι εκτιμήσεις για την περιουσία επιφανών πολιτών αποδείχτηκαν τελικά υπερβολικές, υποστηρίζοντας ότι το ίδιο ίσχυε και με την περιουσία του Αριστοφάνη (βλ. σχετικά ΛΥΣ 19.1–6)



[60] Τν μν ον μαρτρων κηκατε· νθυμεσθε δ τι λγον μν [ον] χρνον δναιτ’ ν τις πλσασθαι τν τρπον τν ατο, ν βδομκοντα δ τεσιν οδ’ ν ες λθοι πονηρς ν. τ τονυν πατρ τ μ λλα μν ν τις χοι πικαλσαι σως, ες χρματα δ οδες οδ τν χθρν τλμησε πποτε.
[61] οκουν ξιον τος τν κατηγρων λγοις πιστεσαι μλλον τος ργοις, πρχθη ν παντι τ βίῳ, κα τ χρν, ν μες σαφστατον λεγχον το ληθος νομσατε. ε γρ μ ν τοιοτος, οκ ν κ πολλν λγα κατλιπεν, πε ε νν γε ξαπατηθεητε π τοτων κα δημεσαιθ’ μν τν οσαν, οδ δο τλαντα λβοιτ’ ν. στε ο μνον πρς δξαν λλ κα ες χρημτων λγον λυσιτελε μλλον μν ποψηφσασθαι· πολ γρ πλεω φεληθσεσθ’, ἐὰν μες χωμεν.
[62] σκοπετε δ κ το παρεληλυθτος χρνου, σα φανεται νηλωμνα ες τν πλιν· κα νν π τν πολοπων τριηραρχ μν γ, τριηραρχν δ πατρ πθανεν, πειρσομαι δ’, σπερ κα κενον ἑώρων, λγα κατ μικρν παρασκευσασθαι ες τς κοινς φελεας· στε τ γ’ ργ πλαι <τς πλεως> τατ’ στ, κα οτ’ γ φρημνος δικεσθαι οἰήσομαι, μν τε πλεους οτως α φλειαι ε δημεσαιτε.

Λεξιλόγιο

πλάττομαι = προσποιούμαι// λυσιτελε (απρόσ.)= ωφελεί// ποψηφζομαι = απαλλάσσω κάποιον με την ψήφο μου από την ποινή του θανάτου, αθωώνω// οομαι = υποθέτω, νομίζω, φαντάζομαι

Φύλλο εργασίας

1.       Να γίνει σύνταξη του κειμένου.
2.      πλσασθαι : να κλιθεί η οριστική παθητικού αορίστου και η οριστική παθητικού παρακειμένου.
3.      λθοι, νομσατε, κατλιπεν, χωμεν, ξαπατηθεητε, πθανεν : να γίνει χρονική και εγκλιτική αντικατάσταση.
4.      πρχθη, ποψηφσασθαι : να γραφούν οι ονοματικοί τύποι όλων των χρόνων.
5.      παρεληλυθτος : να γίνει χρονική αντικατάσταση και να κλιθεί η οριστική παρατατικού.
6.      μλλον, σαφστατον, ληθος, πλαι, πλεους : να γραφούν οι τρεις βαθμοί των τύπων.
7.      τεσιν, παρεληλυθτος, πλεους : να κλιθούν οι τύποι.

Μετάφραση

Μτφρ. Γ.Α. Ράπτης. 2002. Λυσίας. Ι, Υπερασπιστικοί Λόγοι. Εισαγωγή, μετάφραση, σχόλια. Πρόλογος Χ. Τσολάκης. Θεσσαλονίκη: Ζήτρος.

Έχετε ακούσει, λοιπόν, τους μάρτυρες· έχετε, ασφαλώς, υπόψη ότι για λίγο χρονικό διάστημα θα μπορούσε κάποιος να προσποιηθεί αλλά για εβδομήντα χρόνια κανένας δε θα ξέφευγε ότι είναι πονηρός. Στον πατέρα μου ίσως άλλα θα μπορούσε κανείς να (του) προσάψει, αλλά για χρήματα κανείς ούτε από τους εχθρούς δεν το αποτόλμησε ποτέ ως τώρα.
Δεν πρέπει, λοιπόν, να πιστέψετε περισσότερο στα λόγια των κατηγόρων αλλά στα έργα που επιτελέστηκαν από τον πατέρα μου σ' όλη του τη ζωή και στο χρόνο, τον οποίο εσείς να θεωρήσετε αδιαφιλονίκητη απόδειξη της αλήθειας. Γιατί, αν δεν ήταν τέτοιος, δε θα μας άφηνε από πολλά χρήματα (που είχε) ελάχιστα, γιατί, αν τυχόν τώρα εξαπατηθείτε από αυτούς εδώ και δημεύσετε την (εναπομείνασα) περιουσία μας, ούτε δυο τάλαντα δε θα εισπράττατε. Ώστε, σας συμφέρει περισσότερο να (μας αθωώσετε) όχι μόνο για την υστεροφημία σας αλλά και για καθαρά οικονομικούς λόγους. Γιατί, θα ωφεληθείτε πολύ περισσότερο, αν εμείς την έχουμε την περιουσία μας (και δε δημευθεί).
Αναλογιστείτε πόσα χρήματα φαίνεται ότι δαπανήθηκαν (από μας) κατά το παρελθόν για χάρη της πατρίδας μας. Τώρα, από τα υπόλοιπα εγώ είμαι τριήραρχος, ο πατέρας μου πέθανε όντας τριήραρχος, και θα προσπαθήσω, όπως έβλεπα και εκείνον, να εξοικονομήσω σιγά σιγά μερικά για το κοινό καλό. Συμπερασματικά, όλα αυτά στην ουσία είναι δικά σας από παλαιά και ούτε εγώ θα θεωρήσω ότι αδικούμαι, αν μου δημεύσετε την περιουσία, ενώ για σας πάλι οι ωφέλειες θα είναι περισσότερες απ' ό,τι αν τη δημεύσετε.


Παρασκευή, 1 Ιουνίου 2018

Καλώς ήρθες, Ιούνιε

πηγή

μοργός, Νίκος Γκάτσος (απόσπασμα)

Πόσο πολ σ γάπησα γ μονάχα τ ξέρω
γ πο κάποτε σ᾿ γγιξα μ τ μάτια τς πούλιας
Κα μ τ χαίτη το φεγγαριο σ᾿ γκάλιασα κα χορέψαμε μς στος καλοκαιριάτικους κάμπους
Πάνω στ θερισμένη καλαμι κα φάγαμε μαζ τ κομένο τριφύλλι
Μαύρη μεγάλη θάλασσα μ τόσα βότσαλα τριγύρω στ λαιμ τόσα χρωματιστ πετράδια στ μαλλιά σου.



πηγή

Είμαι αυτή η ροή της άμμου που γλιστράει – Σάμιουελ Μπέκετ

Είμαι αυτή η ροή της άμμου που γλιστράει ανάμεσα στο βότσαλο και στον αμμόλοφο
η καλοκαιρινή βροχή πέφτει πάνω στη ζωή μου
πάνω σ' εμένα η ζωή μου που μου ξεφεύγει
με καταδιώκει
και θα σβήσει τη μέρα που άρχισε
αγαπημένη στιγμή σε βλέπω
μέσα σ' αυτό το παραπέτασμα της ομίχλης που χάνεται
όπου δε θα 'χω παρά να πατήσω σ' αυτά τα μακριά κινούμενα κατώφλια και θα ζήσω όσο ν' ανοιγοκλείσει μια πόρτα


πηγή

Κυριακή, 20 Μαΐου 2018

Αρχαία ελληνικά - Δευτερεύουσες προτάσεις


Να αναγνωρίσετε συντακτικά τις δευτερεύουσες προτάσεις που ακολουθούν (είδος, εισαγωγή, εκφορά, συντακτική λειτουργία).

1.       Φοβονται μ τ σχατα πάθωσιν.
2.      δ συλλαμβάνει Κρον, να ποκτείν ατόν.
3.      Φίλιππος στιν ,τι ν εποι τις.
4.      Σπονδς ποιήσαντο, ως παγγελθείη τά λεχθέντα ες Λακεδαίμονα.
5.      ρετο Σωκράτην ε εδείη τι γαθόν.
6.      βουλεύοντο ο Πλαταιες ετε κατακαύσωσιν ατος ετε τι λλο χρήσωνται.
7.      Ο πολλ δέω χάριν χω τ κατηγόρ, τι μοι παρεσκεύασε τν γνα τουτονί.
8.      γγέλθη ατ τι Μέγαρα φέστηκε.
9.      άν τίς τν γονέων τελευτησάντων τούς τάφους μή κοσμ, καί τοτο ξετάζει πόλις ν τας τν ρχόντων δοκιμασίαις.
10.   Κρος τ Κλέαρχ βόα γειν τό στράτευμα κατά μέσον τν πολεμίων, τι κε βασιλεύς εη.
11.    δεισαν μ ποθάνοιεν.
12.   Συμπράττουσι, πως μεγίστην δόξαν ξουσι.
13.   Οτός στιν ς πέκτεινεν τος στρατηγούς.
14.   Θαυμαστν ποιες, ς μν οδν δίδως.
15.   Τατα λέγω, ς τ παράπαν ο νομίζεις θεούς.
16.   πε δ' χειμν ληγεν, ο θηναοι πλευσαν ες Προκόννησον.
17.   Ε τινα λάβοιεν, πέκτεινον.
18.   Ἐὰν κα μ βούλωνται, πάντες ασχύνονται μ πράττειν τ δίκαια.
19.   Ο τριάκονται ρέθησαν, φ' τε συγγράψαι νόμους.
20.  Οτως ναίσθητος ε, Ασχύνη, στ' ο δύνασαι λογίσασθαι.
21.   κν σύ μή θέλης, ο θεοί οτω βουληθήσονται.
22.  ρήσομαι στις στίν δάσκαλος
23.  Κα ν ο πολέμιοι τ ναυτικν μν νικήσωσι, κρατήσομεν ατν.