Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα τέχνη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα τέχνη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Κυριακή 28 Απριλίου 2019
Σάββατο 27 Απριλίου 2019
Παρασκευή 26 Απριλίου 2019
Πέμπτη 25 Απριλίου 2019
"Σήμερον κρεμάται επί ξύλου..."
 |
Σταύρωση,
1588, Αθήνα, Εθνική Πινακοθήκη, El Greco
|
«Σήμερον κρεμάται επί
ξύλου, ο εν ύδασι την γην κρεμάσας. Στέφανον εξ ακανθών περιτίθεται, ο των
αγγέλων βασιλεύς. Ψευδή πορφύραν περιβάλλεται, ο περιβάλλων τον ουρανόν εν
νεφέλαις.
Ράπισμα
κατεδέξατο, ο εν Ιορδάνη ελευθερώσας τον Αδάμ. Ήλοις προσηλώθη, ο νυμφίος της
Εκκλησίας. Λόγχη εκεντήθη, ο υιός της Παρθένου. Προσκυνούμεν σου τα Πάθη,
Χριστέ. Δείξον ημίν και την ένδοξόν σου Ανάστασιν».
Σάββατο 29 Απριλίου 2017
Παγκόσμια ημέρα χορού
Η
τέχνη της μούσας Τερψιχόρης, ο χορός, ξεπερνώντας τα πολιτικά, πολιτιστικά και
εθνικά όρια μέσα από την οικουμενικότητά του, γιορτάζει την παγκοσμιότητά του,
εμπνέοντας την καρδιά και την ψυχή να μιλήσουν με τη γλώσσα του σώματος και να
νιώσουν το νέο συμβολικό μήνυμά του.
Καθιερωμένη
από την Επιτροπή Χορού του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου (ΔΙΘ) - Unesco, το 1982, η Παγκόσμια Ημέρα Χορού, η οποία
εορτάζεται στις 29
Απριλίου με έναυσμα την ημερομηνία
γέννησης του δημιουργού του σύγχρονου μπαλέτου, Ζαν - Ζορζ Νοβέρ (1727 -
1810), γιορτάζει την 35η επέτειό της.
Κάθε
χρόνο, μία προσωπικότητα του χορού αναλαμβάνει να γράψει ένα μήνυμα, με στόχο
την ανάδειξη του χορού ως μία μορφή τέχνης που δεν γνωρίζει κανενός είδους όρια
και ενώνει όλους τους ανθρώπους μέσα από τη ρυθμική της γλώσσα.
Το
ΔΙΘ προσκαλεί κάθε χρόνο έναν καταξιωμένο χορογράφο ή χορευτή να γράψει το
Διεθνές Μήνυμα, το οποίο μεταφράζεται σε περισσότερες από είκοσι γλώσσες και
δημοσιοποιείται μέσα από τα Εθνικά Κέντρα του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου.
Ακολουθώντας
τα χορευτικά βήματα των Λέμι Πονιφάζιο (νησιά Σαμόα), Ισραέλ Γκαλβάν (Ισπανία),
Μουράντ Μερζουκί (Γαλλία), Λιν Χουάι-μιν (Κινεζική Ταϊπέι) και Σίντι Λάρμπι
Τσερκάουι (Βέλγιο), η Τρίσα Μπράουν (ΗΠΑ), χορεύτρια, χορογράφος και
καλλιτεχνική διευθύντρια της Trisha Brown Company είναι η συγγραφέας του
φετινού μηνύματος.
Η Τρίσα Μπράουν έφυγε από
τη ζωή στις 18 Μαρτίου 2017, στο Σαν Αντόνιο, σε ηλικία 80 ετών, αφού της
ανατέθηκε να γράψει το μήνυμα.
Το Μήνυμα της Παγκόσμιας Ημέρας Χορού
2017
Απόδοση
- Αγγέλα Χριστοφίδου
Γιατί
θέλησα να πετάξω, έγινα χορεύτρια. Η υπέρβαση του νόμου της βαρύτητας πάντοτε
με συγκινούσε. Δεν υπάρχει κρυφό νόημα στους χορούς μου. Αποτελούν μια
πνευματική άσκηση σε σωματική μορφή.
Ο
χορός επικοινωνεί και διαδίδει την παγκόσμια γλώσσα της επικοινωνίας, καθώς
γεννά τη χαρά, την ομορφιά και την πρόοδο της ανθρώπινης γνώσης. Ο χορός είναι
δημιουργικότητα… ξανά και ξανά… στη σύλληψη, στην παραγωγή, στην πράξη και στην
ερμηνεία. Τα σώματά μας είναι ένα εργαλείο έκφρασης και όχι ένα μέσο
αναπαράστασης. Αυτός ο συλλογισμός απελευθερώνει τη δημιουργικότητά μας και
αυτό αποτελεί το θεμελιώδες μάθημα και δώρο της τέχνης.
Η
ζωή ενός καλλιτέχνη δεν τελειώνει καθώς γερνά, όπως πιστεύουν κάποιοι κριτικοί.
Ο χορός είναι φτιαγμένος από ανθρώπους, ανθρώπους και ιδέες. Ως θεατές,
μπορείτε να πάρετε τον δημιουργικό παλμό σπίτι μαζί σας και να τον εφαρμόσετε
στην καθημερινή σας ζωή.
Τρίσα
Μπράουν
Αυτό
το μήνυμα απευθύνεται σε επαγγελματίες και θαυμαστές του χορού σε όλο τον
κόσμο. Δημοσιοποιείται, επίσης, ως φόρος τιμής στην Τρίσα Μπράουν που έφυγε από
τη ζωή στις 18 Μαρτίου 2017.
Το
μήνυμα αποτελεί συλλογή αποσπασμάτων από τα γραπτά και τις δηλώσεις της Τρίσα
Μπράουν, όπως τα έχει επιμεληθεί η στενή συνεργάτιδά της Σούζαν Ρόζενμπεργκ.
Αυτή η συλλογή αποσπασμάτων επικοινωνεί το όραμά της για το χορευτικό της έργο
και τις αξίες που αυτό αντικατοπτρίζει.
Σάββατο 25 Μαρτίου 2017
25η Μαρτίου
Ὁ
κόσμος μᾶς ἔλεγε τρελλούς. Ἡμεῖς,
ἂν δὲν εἴμεθα
τρελλοί,
δὲν ἐκάναμεν
τὴν ἐπανάστασιν [...].
Θεόδωρος
Κολοκοτρώνης, Απομνημονεύματα
 |
| Η Δόξα των Ψαρών, Γύζης
Αριστοτέλης
Βαλαωρίτης, Εικοστή πέμπτη Μαρτίου
Ευαγγελισμός – Ελληνισμός
Μεμιάς ανοίγει ο ουρανός τα σύγνεφα
μεριάζουν,
οι κόσμοι εμείνανε βουβοί, παράλυτοι,
κοιτάζουν.
Μια φλόγ’ αστράφτει… ακούονται ψαλμοί και
μελωδία…
Πετάει έν άστρο… σταματά εμπρός εις τη
Μαρία…
«Χαίρε, της λέει,
αειπάρθενε, ευλογημένη, χαίρε!
Ο Κύριός μου είναι με σε. Χαίρε, Μαρία,
χαίρε!»
Επέρασαν χρόνοι πολλοί… Μια μέρα σαν εκείνη
αστράφτει πάλε ο ουρανός… Στην έρμη της την
κλίνη
λησμονημένη, ολόρφανη, χλωμή κι
απελπισμένη,
μια κόρη πάντα τήκεται, στενάζει,
αλυσωμένη.
Τα σίδερα είναι ατάραγα, σκοτάδι ολόγυρά
της.
Τα καταφρόνια, η δυστυχιά σέπουν τα κόκαλά
της.
Τρέμει μεμιάς η φυλακή και διάπλατη η
θυρίδα
φέγγει κι αφήνει και περνά έν άστρο, μιαν
αχτίδα.
Ο Άγγελος εστάθηκε, διπλώνει τα φτερά του…
«Ξύπνα, ταράζου, μη φοβού, χαίρε, Παρθένε,
χαίρε.
Ο Κύριός μου είναι με σε, Ελλάς, ανάστα,
χαίρε».
Οι τοίχοι ευθύς σωριάζονται. Η μαύρ’ η
πεθαμένη
νιώθει τα πόδια φτερωτά. Στη μέση της
δεμένη
χτυπάει η σπάθα φοβερή. Το κάθε πάτημά της
ανοίγει μνήμ’ αχόρταγο. Ρωτά για τα παιδιά
της…
Κανείς δεν αποκρένεται… Βγαίνει, πετά στα
όρη…
Λιώνουν τα χιόνια όθε διαβεί, όθε περάσει η
Κόρη.
«Ξυπνάτε, εσείς που κοίτεστε, ξυπνάτε όσοι
κοιμάστε,
το θάνατο όσοι εγεύτητε, τώρα ζωή
χορτάστε».
Οι χρόνοι φεύγουνε, πετούν και πάντα εκείνη
η μέρα
είναι γραμμένο εκεί ψηλά να λάμπει στον
αιθέρα
μ’ όλα τα κάλλη τ’ ουρανού. Στολίζεται όλη
η φύση
με χίλια μύρια λούλουδα για να τη
χαιρετίσει.
Γιορτάστέ την, γιορτάστέ την! Καθείς ας
μεταλάβει
από τη Χάρη του Θεού. Και σεις, και σεις οι
σκλάβοι,
όσοι τη δάφνη στην καρδιά να φέρετε
φοβάστε,
αφορεσμένοι να
’στε!
[1859]
|
 |
| Η ανατίναξη του Χρήστου Καψάλη, Βρυζάκης |
Εις
Σάμον, Ανδρέας Κάλβος
Όσοι το χάλκεον χέρι
βαρύ του φόβου αισθάνονται,
ζυγόν δουλείας, ας έχωσι·
θέλει
αρετήν και τόλμην
η ελευθερία.
 |
| Η Έξοδος του Μεσολογγίου, Βρυζάκης |
 |
| Άγαλμα της Μπουμπουλίνας στις Σπέτσες |
Εθνικός Ύμνος Διονύσιος Σολωμός
Σὲ
γνωρίζω ἀπὸ τὴν
κόψη
τοῦ
σπαθιοῦ τὴν τρομερή,
σὲ
γνωρίζω ἀπὸ τὴν ὄψη
ποῦ μὲ
βία μετράει τὴ γῆ.
Ἀπ' τὰ κόκαλα βγαλμένη
τῶν Ἑλλήνων
τὰ ἱερά,
καὶ σὰν
πρῶτα ἀνδρειωμένη,
χαῖρε,
ὢ χαῖρε, Ἐλευθεριὰ !
«Μια
φορά εβαπτίστημεν με το λάδι, βαπτιζόμεθα και μία με το αίμα δια την ελευθερίαν
της πατρίδος μας».
Θεόδωρος
Κολοκοτρώνης
 |
| Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, Παρθένης |
Τετάρτη 26 Οκτωβρίου 2016
Τρίτη 25 Οκτωβρίου 2016
Φωτογραφική Ομάδα Λαμίας
Αρχίζει στις 2 Νοεμβρίου 2016 ο
επιμορφωτικός κύκλος μαθημάτων φωτογραφίας για το 2016-2017 για τα νέα μέλη μας
και τους φίλους που επιθυμούν να
γνωρίσουν την τέχνη της Φωτογραφίας.
Το πρόγραμμα περιλαμβάνει 4 ενότητες μαθημάτων :
- Τεχνική της Φωτογραφίας / Πρακτική,
- Ιστορία της Φωτογραφίας,
- Αισθητική στη Φωτογραφία/ Kανόνες
και
- Ψηφιακή Φωτογραφία
καθώς και 5 θεματικά αντικείμενα
(πορτραίτο, τοπίο, δρόμου, γυμνό και
macro) που θα αναπτυχθούν κατά τη διάρκεια της χρονιάς.
Τα μαθήματα γίνονται κάθε Δευτέρα και
Τετάρτη απόγευμα 19:00 - 21:00 .
Επίσης κατά την διάρκεια της χρονιάς
θα πραγματοποιούνται «φωτοβόλτες» για την πρακτική εμπέδωση των γνώσεων καθώς
και συμμετοχές σε εκθέσεις κ εκδηλώσεις φωτογραφίας.
Σας περιμένουμε να γνωριστούμε και να
ξεκινήσουμε και φέτος ένα ταξίδι σε
χρώματα και εικόνες.
Εγγραφές 26/10 - 31/10 & 2/11/2016
(στην αίθουσα της Φ.Ο.Λ. , Λεωνίδου 9-11, 3ος όροφος)
Πληροφορίες Τάσος Τσιούμας
697-8122015 & Νικήτας Παππάς 694-2061634.
Πέμπτη 6 Οκτωβρίου 2016
Δευτέρα 5 Σεπτεμβρίου 2016
Αλέξης Ακριθάκης, ζωγράφος
1939
– 1994
Το
ενδιαφέρον του για τη ζωγραφική εκδηλώθηκε από τα μαθητικά του χρόνια, δεν
έκανε όμως ποτέ επίσημες σπουδές. Η γνωριμία του, ωστόσο, με το φιλόσοφο Γιώργο
Μακρή υπήρξε αποφασιστική και τον οδήγησε στη συστηματική ενασχόληση με την
τέχνη. Την περίοδο 1958-1960 έζησε στο Παρίσι, όπου γνωρίστηκε με τον Alberto
Giacometti και άλλες σημαντικές προσωπικότητες και συνδέθηκε με στενή φιλία με
τον Θανάση Τσίγκο. Το 1968 πήγε στο Βερολίνο ως υπότροφος της D.A.A.D.,
παραμένοντας συνολικά ως το 1984. Εκεί συνδέθηκε με τον Κωνσταντίνο Ξενάκη και
ήρθε σε επαφή με κύκλους του χορού και του θεάτρου, που αναζωπύρωσαν το
ενδιαφέρον του για το θέατρο. Το 1965 παρουσίασε την πρώτη ατομική του έκθεση
στο Γαλλικό Ινστιτούτο της Αθήνας, την οποία οι κριτικοί δέχτηκαν με επιφύλαξη.
Ακολούθησαν ατομικές παρουσιάσεις σε διάφορες ευρωπαϊκές γκαλερί, ανάμεσα στις
οποίες και του Αλέξανδρου Ιόλα, καθώς και συμμετοχές σε ομαδικές εκθέσεις στην
Ελλάδα και το εξωτερικό, ενώ το 1998 το έργο του παρουσιάστηκε αναδρομικά στην
Εθνική Πινακοθήκη.
 |
| Ακριθάκης Αλέξης-Βαλίτσα (Ελλάς), 1973 |
 |
| Ακριθάκης Αλέξης-Βαλίτσα και θέατρα, 1983 |
 |
| Ακριθάκης Αλέξης-Η βαλίτσα που φλέγεται, 1973 |
 |
| Ακριθάκης Αλέξης-Σύνθεση με βαλίτσα, 1973 |
 |
| Ακριθάκης Αλέξης-Ιπτάμενες βαλίτσες, 1988 |
 |
| Ακριθάκης Αλέξης-SUITCASE |
 |
| Ακριθάκης Αλέξης-Φλεγόμενη βαλίτσα και άλλα |
 |
| Ακριθάκης Αλέξης-Valise, 1975 |
 |
| Ακριθάκης Αλέξης-Ταξίδι |
 |
| Ακριθάκης Αλέξης-Ταξιδεύοντας |
 |
| Ακριθάκης Αλέξης-‘Επανάσταση’, Αθήνα 1967 |
 |
| Ακριθάκης Αλέξης-Βαλίτσα και λουλούδια, 1984
Φύση
ανήσυχη και επαναστατική, ο Ακριθάκης αρνήθηκε κάθε μορφής συμβατικότητα και
έκανε τέχνη την ίδια τη ζωή. Η πρώτη φάση της δουλειάς του περιλαμβάνει
συνθέσεις γραμμικές, ασπρόμαυρες, τα «τσίκι τσίκι», που δημιουργούσε ξεκινώντας
από μια τυχαία κουκίδα πανω στο χαρτί. Αργότερα άρχισε να χρησιμοποιεί
συγκεκριμένα εκφραστικά σύμβολα, όπως τον ήλιο, τη φωτιά, το μάτι, το πουλί,
την καρδούλα, το ελικόπτερο, το αεροπλάνο, το καραβάκι, το βέλος και να
δημιουργεί συνθέσεις με έντονες χρωματικές αντιθέσεις και περιγράμματα, καθώς
και τη βαλίτσα, που αποτέλεσε ένα επαναλαμβανόμενο σύμβολο της αιώνιας φυγής.
Σε μια μεταγενέστερη φάση, χρησιμοποιώντας καινούργια ή φθαρμένα ξύλα και
ενσωματώνοντας στην επιφάνειά τους διάφορα ευτελή υλικά, δημιούργησε ξύλινες
κατασκευές, που στη συνέχεια εμπλουτίστηκαν με επιζωγραφίσεις και λαμπάκια,
καθρεφτάκια και πλαστικά λουλούδια. Παράλληλα πραγματοποίησε σειρές με κολλάζ,
ενώ το 1986, σε συνεργασία με τον Γιώργο Λάππα, δημιούργησε το Τσίρκο. Σε πιο
περιορισμένη κλίμακα ασχολήθηκε επίσης με την εικονογράφηση βιβλίων και
φιλοτέχνησε σκηνικά και κοστούμια για θεατρικές παραστάσεις.
national gallery
|
 |
| Ακριθάκης Αλέξης-Abstract, 1992 |
 |
| Ακριθάκης Αλέξης-Berlin 1970 |
 |
| Ακριθάκης Αλέξης-Fantastic landscape, 1970 |
 |
| Ακριθάκης Αλέξης-Tsiki tsiki |
 |
| Ακριθάκης Αλέξης-Untitled, 1967 |
 |
| Ακριθάκης Αλέξης-Ο ήλιος και η ουρά του, 1973 |
 |
| Ακριθάκης Αλέξης-Καράβι και τσίρκο |
 |
| Ακριθάκης Αλέξης-‘Εργοστάσιο’, Βερολίνο 1969 |
 |
| Ακριθάκης Αλέξης-Προσκυνητάρι |
 |
| Ακριθάκης Αλέξης-Η ιστορία της γαλάζιας καρδιάς |
 |
| Ακριθάκης Αλέξης-Άρσις παγκοσμίων βαρών, 1966 |
 |
| Ακριθάκης Αλέξης-Πεταλούδες, 1969 |
 |
| Ακριθάκης Αλέξης-Πορτραίτο της Νίκης, 1970 |
 |
| Ακριθάκης Αλέξης-Αφηρημένη σύνθεση, 1986 |
 |
| Ακριθάκης Αλέξης-Πορτρέτο της Νίκης, 1972 |
 |
| Ακριθάκης Αλέξης-Untitled,1972 |
 |
| Ακριθάκης Αλέξης-Χωρίς τίτλο, 1978 |
 |
| Ακριθάκης Αλέξης-Σχέδιο τσίκι τσίκι, 1966 |
 |
| Ακριθάκης Αλέξης-Σχέδιο τσίκι τσίκι, 1971 |
 |
| Ακριθάκης Αλέξης-Ιστορία-Η σχέσις των γραμμάτων και των καφενείων, 1966 |
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)