Blogger Widgets

Δευτέρα, 27 Οκτωβρίου 2014

28η Οκτωβρίου 1940






ΜΑΝΑ ΚΑΙ ΓΙΟΣ (1940), Νικηφόρος Βρεττάκος

Στης ιστορίας το διάσελο όρθιος ο γιος πολέμαγε
κι η μάνα κράταε τα βουνά, όρθιος να στέκει ο γιος της,
μπρούντζος, χιόνι και σύννεφο. Κι αχολόγαγε η Πίνδος
σαν να' χε ο Διόνυσος γιορτή. Τα φαράγγια κατέβαζαν
τραγούδια κι αναπήδαγαν τα έλατα και χορεύαν
οι πέτρες. Κι όλα φώναζαν: "Ίτε παίδες Ελλήνων ..."
Φωτεινές σπάθες οι ψυχές σταύρωναν στον ορίζοντα,
ποτάμια πισωδρόμιζαν, τάφοι μετακινιόνταν.

Κι οι μάνες τα κοφτά γκρεμνά σαν Παναγιές τ' ανέβαιναν
Με τη ευκή στον ώμο τους κατά το γιο παγαίναν
και τις αεροτραμπάλιζε ο άνεμος φορτωμένες
κι έλυνε τα τσεμπέρια τους κι έπαιρνε τα μαλλιά τους
κι έδερνε τα φουστάνια τους και τις σπαθοκοπούσε,
μ' αυτές αντροπατάγανε, ψηλά, πέτρα την πέτρα,
κι ανηφορίζαν στη γραμμή, όσο που μες στα σύννεφα
χάνονταν ορθομέτωπες η μια πίσω απ' την άλλη.



Γιάννης Ρίτσος - Ρωμιοσύνη

τ τ δέντρα δ βολεύονται μ λιγότερο ορανό,
ατς ο πέτρες δ βολεύονται κάτου π᾿ τ ξένα βήματα,
ατ τ πρόσωπα δ βολεύονται παρ μόνο στν λιο,

ατς ο καρδις δ βολεύονται παρ μόνο στ δίκιο".



χρόνια πολλά!!!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου