Πέμπτη 2 Μαρτίου 2017
"Λεξικό της Λαϊκής και Περιθωριακής Γλώσσας" του Γ. Κάτου

Μέσα
στις 50.000 περίπου λέξεις και φράσεις, στις 200.000 σημασίες και στα 300.000
παραδείγματα, περιλαμβάνονται η γλώσσα της λαϊκής - της αργκό - των μηχανόβιων
- των ναρκωτικών - της φυλακής - των ναυτικών - του καφενείου - των εργατών -
των νηπίων - των εφημερίδων - της τηλεόρασης - της νεοαργκό που αποτελεί τη
γλώσσα της νεολαίας, και ιδίως λέξεις και φράσεις της καθημερινής ζωής.
Πρόκειται
για το έργο ενός εμπειρικού θιασώτη και τεχνίτη της γλώσσας, ιδιαίτερα εκείνης
των λαϊκών ανθρώπων. Συνιστά την περιεκτικότερη συλλογή τεκμηρίων αυθεντικού
λόγου από όλο το φάσμα των ταπεινών γλωσσικών χρήσεων, με κύρια αρετή την πιστή
και αναλυτική παράθεση δειγμάτων της πολύτιμης γλωσσικής παρακαταθήκης των
απλών και των βασανισμένων ανθρώπων. Απαραίτητο συμπλήρωμα των γνωστών λεξικών
της ελληνικής.
Μοχλός
για τη δωρεά του πολύτιμου έργου του Κάτου προς το ΚΕΓ στάθηκε ο Περικλής
Σφυρίδης, ο ακαταπόνητος και πιστός φίλος του Γιώργου. Ο Σφυρίδης,
προλογίζοντας το Λεξικό, καταλήγει επιγραμματικά: «Ο Κάτος… είναι καταξιωμένος
πεζογράφος, καταξιωμένος εκδότης και πλέον σημαντικός λεξικογράφος».
Τετάρτη 1 Μαρτίου 2017
Καλό μήνα!!!
Μάρτιος
Κωστής Παλαμάς, Μήνες
ΜΑΡΤΙΟΣ
Ροδίζ’ η πρώτη του Μάρτη
μέρα,
και στο παιδάκι της η
μητέρα
γελώντας πάει:
«Με μάρτη έρχομαι το λαιμό σου
να στεφανώσω · σαν άγγελός
σου
θα σε φυλάει.
» Από χρυσάφι, προτού να
φέξει,
με τί φροντίδα τον έχω
πλέξει
για σε, χρυσό μου!
Με κάθε χρώμα τον έχω
ντύσει,
ουράνιο τόξο, που θα
στολίσει
τον ουρανό μου.
» Αρχίζει ο ήλιος σαν
πρώτα πάλι
να τρέχει ελεύθερος στην
αγκάλη
γαλάζιου αιθέρα.
Λιώνουν τα χιόνια, κι όσ’
απομένουν
άσχημα νέφη, κι αυτά
εμορφαίνουν
μέρα τη μέρα.
» Αρχίζει ο ήλιος σαν
πρώτα πάλι
να ξετρυπώνει αγάλι ’γάλι
τα λουλουδάκια
δειλά κρυμμένα μέσα στο
χώμα·
κι ύστερ’ απ’ τ’ άνθη,
φροντίζει ακόμα
για τα παιδάκια.
» Κι όποιο παιδάκι με μάρτη βλέπει,
χρυσή στα χρόνια τ’
απλώνει σκέπη,
το καμαρώνει·
γιατί του Μάρτη
η αλυσίδα
μάνας χεράκι, μάνας
φροντίδα
του φανερώνει.
» Και όποιο πάλι το ιδεί
να τρέχει
δίχως στεφάνι Μαρτιού να
έχει,
δεν τ’ αγαπάει·
κακό, παλιόπαιδο το
νομίζει,
ακούς, παιδί μου; και το
μαυρίζει
και τ’ αρρωστάει.
» Μα το δικό σου σαν
αγναντέψει,
θα σ’ αγαπήσει, θα σε
χαϊδέψει
όσο κανένα.
Κι η ίδια ακτίνα του θα
φιλήσει
το πιο ωραίο που θα
γεννήσει
άνθος, κι εσένα!
» Ο Μάρτης θεία είν’ ευλογία!
Σα χελιδόνι η ευτυχία
στα σπίτια μπαίνει·
και η υγεία σα μαϊστράλι
στο γαλανόλευκο περιγιάλι
μας ανασταίνει.
» Αυτός, μ’ αγγέλου φτερά
κινάει
και το Χριστό της
πρωτομηνάει
στην Παναγία·
και στην πατρίδα,
επαναστάτης,
ο Μάρτης έφερε τη γλυκιά της
Ελευθερία.
» Να · του σπιτιού μας το
χελιδόνι
εις την παλιά του φωλιά
σιμώνει,
και σε ζητάει.
Πρόβαλε, δέξου το… Στο
λαιμό σου
Πώς μοιάζει ο μάρτης!
σαν άγγελός σου
θα σε φυλάει».
Μάρτιος 1882
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)