Σάββατο 3 Δεκεμβρίου 2016
Πέμπτη 1 Δεκεμβρίου 2016
Κυριακή 27 Νοεμβρίου 2016
Παγκόσμια ημέρα για το Θέατρο στην Εκπαίδευση 27 Νοεμβρίου
Η αφετηρία και η
βάση του θεάτρου,
όπως και κάθε
μορφής τέχνης, είναι η ποίηση και η μαγεία.
Αν λείψουν αυτά,
δεν υπάρχει θέατρο.
Κάρολος Κουν
"...Το
Θέατρο στην Εκπαίδευση σύμφωνα με έρευνες πολλών σπουδαίων ερευνητών
αποτελεί ένα μοναδικό μέσον έκφρασης,
επικοινωνίας, αλληλεπίδρασης, ανάπτυξης στάσεων
ζωής, καλλιέργειας αντιλήψεων, επίλυσης
ρεαλιστικών και φανταστικών
ή υποθετικών προβλημάτων,
διαχείρισης συγκρούσεων, ανάπτυξης
ιδανικών, ονείρων, λογικών
σχεδιασμών, κατάκτησης γνωστικών
πεδίων συγχρονικά και
διαχρονικά, κατανόησης εννοιών
και συλλογισμών, αλλά
και εμβάθυνσης στον
εαυτό, τον άλλον,
τα πλέγματα σχέσεων και συνθηκών, από τη διάγνωση μέχρι
και τη θεραπεία. Και πέρα από αυτά επειδή
η Δραματική Τέχνη στην
Εκπαίδευση στηρίζεται στη
βιωματικότητα, στη δημιουργικότητα και
στη συνεργατική ομαδικότητα, μαζί με τις ανεξίτηλες εγγραφές της γνώσης
στο σώμα μέσω του συναισθήματος, αποφέρει τη χαρά και
την απόλαυση σε κάθε παλλόμενο είναι.
Το Θέατρο
στην Εκπαίδευση ενσκήπτει
στα μικρά και
στα μεγάλα του
κόσμου, μας προβάλει
τη ζωή, μας
ασκεί σε αυτήν,
μας ευαισθητοποιεί ως
προς το συναίσθημα,
τη γλώσσα, τον πολιτισμό, τα δικαιώματα και αναζητά τη δική μας λύση στα πράγματα, ενώ εμείς
γινόμαστε συστημικοί –
τραγικοί ‐ δυναμικοί
ήρωες. Παίζοντας τη
ζωή μας συγχρόνως
καλούμεθα να την
ανατρέψουμε για να
μπορέσουμε να τη
ζήσουμε. Μεταμορφώνουμε τον εαυτόν μας και τον κόσμο για να γίνουμε όλοι
καλύτεροι.
Χρειαζόμαστε ο
ένας τον άλλον,
για μια ζωή
χρωμάτων, ελπίδας, πλησιάσματος,
στόχων, ιδανικών, αγώνων, σε συνύπαρξη του εγώ με το εσύ, χωρίς
προκαταλήψεις, με σεβασμό, με
διαπολιτισμική στάση, με δικαιοσύνη και κοινή ανέλιξη προς το ευ ζην."
Άλκηστις Κοντογιάννη
Καθηγήτρια στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου
πηγή : http://theatroedu.gr/
Οράτιος, Ωδές
Carpe diem!
Βιβλίο Α’, ΩΔΗ 11
Λευκονόη, μη ρωτάς, δεν κάνει να ξέρεις
ποιο τέλος όρισαν οι θεοί για τη ζωή
τη δική μου και τη δική σου·
και μη ζητάς τ' άστρα μελετώντας να τό βρεις.
Πόσο είναι προτιμότερο να δείχνεις υπομονή
σ' ό,τι συμβεί!
Χειμώνες περισσότερους αν μας χρωστά ο Δίας
ή αν αυτόν μάς χάρισε στερνό,
που σπάει το κύμα το τυρρηνικό στ' αντικρινά
τα βράχια,
δείξε τη φρονιμάδα σου,
στράγγιζε τα κρασιά σου·
κι αφού η ζωή είναι λίγη,
κλάδευε τη μακρινή ελπίδα.
Όσο μιλάμε, θα 'χει πετάξει πια ο χρόνος.
Άδραξε τη μέρα (Απόλαυσε το σήμερα)
και δείξε -όσο το δυνατόν-
λιγότερη εμπιστοσύνη στο αύριο.
(Μτφ Μίμης Λουκάτος, Από το περιοδικό ΝΕΕΣ
ΕΠΟΧΕΣ, Τεύχος 181, 1 Ιουλίου 1934)
 |
Horace,
portrayed by Giacomo Di Chirico
|
ΟΛΙΓΑΡΚΕΙΑ (ΒΙΒΛΙΟ 1, ΩΔΗ 31)
Σαν τι προσμένει από σε ο ποιητής, Απόλλωνα;
Ποια τάχα χάρη σου ζητά, καθώς απ το κροντήρι
Χύνοντας νιόβγαλτο κρασί κάνει σπονδή σε
σένα;
Όχι, δεν σου ζητάει αυτός τα πλούσια
βοσκοτόπια
Της Σαρδηνίας κι ούτε βοδιών κοπάδια της
Καλαβρίας
Ούτε χρυσάφι λαχταράει από τις Ινδίες και
φίλντισι
Ή τους αγρούς που απαλά με τα νερά του
Το ήσυχο ποτάμι ο Λίρης γλείφοντας ποτίζει.
Άλλοι ας κλαδεύουν και ας τρυγούν
της Καμπανίας τ’ αμπέλια που η τύχη τους
εδώρισε.
Κι ο έμπορος ο πλούσιος ας πίνει
Από τα χρυσά κύπελλα γλυκό κρασί
Που απέκτησε εδώ κομίζοντας εκλεχτή πραμάτεια
Απ τη Συρία. Θα ήταν αλήθεια αγαπημένος των
Θεών,
Αφού τρεις και τέσσερις φορές τον χρόνο
εδιάβη
Ατιμώρητα και ανέβλαβα το πέλαγος το
Ατλαντικό.
Τίποτε δεν ζητώ από αυτά. Μένα με θρέφουν
Λίγες ελιές, ραδίκια από το βουνό κι οι
ταπεινές μολόχες.
Γιε της Λητώς, άμποτε να μου χαρίζεις υγεία
και καθάριο νου
Να χαίρομαι όσα έχω, σε άθλια να μην πέσω
γηρατειά
Κι ας μου είναι πάντα βολετό να κρούω την
κιθάρα.
(Από το περιοδικό ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ τεύχος 1695,
15/2/1998, ΜΤΦ Π. Χ. ΔΟΡΜΠΑΡΑΚΗΣ)
"Κάθε γνώση που προστίθεται
είναι προσθήκη στην ανθρώπινη δύναμη. "
Σάββατο 26 Νοεμβρίου 2016
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)