Blogger Widgets

Σάββατο 3 Σεπτεμβρίου 2016

Νικηφόρος Βρεττάκος, Ὁ ἄνθρωπος, ὁ κόσμος καὶ ἡ ποίηση


Ἀνάσκαψα ὅλη τη γῆ νὰ σὲ βρῶ.
Κοσκίνισα μ
ὲς τὴν καρδιά μου τὴν ἔρημο· ἤξερα
π
ὼς δίχως τὸν ἄνθρωπο δὲν εἶναι πλῆρες
το
ῦ ἥλιου τὸ φῶς. Ἐνῷ, τώρα, κοιτάζοντας
μ
ὲς ἀπὸ τόση διαύγεια τὸν κόσμο,
μ
ὲς ἀπὸ σένα - πλησιάζουν τὰ πράγματα,
γίνονται ε
ὐδιάκριτα, γίνονται διάφανα -
τώρα μπορ
ῶ
ν
᾿ ἀρθρώσω τὴν τάξη του σ᾿ ἕνα μου ποίημα.
Παίρνοντας μία σελίδα θ
ὰ βάλω
σ
᾿ εὐθεῖες τὸ φῶς.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου