Blogger Widgets

Πέμπτη, 7 Απριλίου 2016

Τάσος Λειβαδίτης, Σὲ περιμένω παντοῦ


Κι ν ρθει κάποτε στιγμ ν χωριστομε, γάπη μου,
μ
χάσεις τ θάρρος σου.
πι μεγάλη ρετ το νθρώπου, εναι ν ᾿χει καρδιά.
Μ
πι μεγάλη κόμα, εναι ταν χρειάζεται
ν
παραμερίσει τν καρδιά του.

Τν γάπη μας αριο, θ τ διαβάζουν τ παιδι στ σχολικ βιβλία, πλάι στ νόματα τν στρων κα τ καθήκοντα τν συντρόφων.
ν μο χάριζαν λη τν αωνιότητα χωρς σένα,
θ
προτιμοσα μι μικρ στιγμ πλάι σου.

Θ θυμμαι πάντα τ μάτια σου, φλογερ κα μεγάλα,
σ
δύο νύχτες ρωτα, μς στν μφύλιο πόλεμο.

! ναί, ξέχασα ν σο π, πς τ στάχυα εναι χρυσ κι πέραντα, γιατ σ᾿ γαπ.

Κλεσε τ σπίτι. Δσε σ μι γειτόνισσα τ κλειδ κα προχώρα. κε πο ο φαμίλιες μοιράζονται να ψωμ στ κτώ, κε πο κατρακυλάει μεγάλος σκιος τν ντουφεκισμένων. Σ᾿ ποιο μέρος τς γς, σ᾿ ποια ρα,
κε πο πολεμνε κα πεθαίνουν ο νθρωποι γι να καινούργιο κόσμο... κε θ σ περιμένω, γάπη μου!


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου